«Hätniŋ muällipi aşiğimniŋ dosti bolup çiqti»

0
573 ret oqıldı

Talantliq sän°ätkar, rejisser Muhit Һezimovniŋ baliliq çeğidiki birinçi muhäbbiti kim? Özi yahşi kšrgän qizmu yaki uniŋ dostimu? Sän°ätkarniŋ  baliliq çeğini yadiğa selivedim, beşidin štkän birnäççä särgüzäştilärni sšzläp bärdi. Ularniŋ içidä muhäbbät mavzusi äŋ qiziqarliq bolup çiqti. – «Muhäbbät vaqiäsi» altinçi siniptin başlinip, top-toğra oninçi  sinipqiçä davam qildi, –  däp baliliğini äslidi sšhbätdişim. –  Altinçi sinipta oquvetip, šzämdin üç yaş kiçik bir qizğa aşiq bolup qaldim. U Tšvänki Pänҗimdä, män bolsam, Pänҗimdä yaşaymän. Çüşkiçä uni mäktäptä «marap» jürimän. Çüştin keyin velosiped bilän uniŋ yezisiğa barimän. U talağa yaki dukanğa çiqqiçä velosiped bilän koçisini birnäççä qetim aylinimän. Aşiğimni kšrmigiçä šygä qaytmaymän. Uyqummu kälmäydu. Mäktäptimu şu. Uni kšrmisäm, därismu oquğum kälmäydu. Arimizda heçqandaq gäp-sšz yoq. U meniŋ nemä üçün uni ägip jürginimni bilmişimu mümkin. Meniŋ bu härikitim ikki jilçä davam qildi. Ahiri bir küni bu «tilsiz muhäbbätkä» çidamim yätmidi. Uniŋ dosti bilän gäplişip, ähvalni çüşändürdüm. U ikki arida hät toşuşqa kelişti. Däsläpki hetimni nemidin başlişimni bilmäy qiynalğinimçu. U küni bir keçä uhlimidim. Ahiri içimdikini aq qäğäzgä tšküvättim. Hätni uttur dostiğa tutquzdum. Mana şu hättin keyin bir-birimizgä bolğan kšzqaraşlar šzgirip, arimizdiki «kekäç» munasivät başqiçä tüs aldi. Kšp vaqit štmäy hetimğa җavap aldim. Äşu hätni alğan künni heçqaçan untumaymän. Uni yeziniŋ çetigä çiqip, җalaqlap titiräp oquğinim heliğiçä yadimda. Bu hättin keyin arimiz yeqinlişip sšzlişimizmekin desäm, äksiçä tehimu jiraqlişip kättuq. U ändi meni kšrsä qaçidiğan boluvaldi. Sävävini eytmaydu. Şundaq qilip, ariliqtiki hätlärmu tohtidi. Arimizda «poçtal'onluq» qilivatqan uniŋ dostimu bizdin zerikti. Män şu bayiqi  aşiğimniŋ koçisini çšgiläş bilän bänt. U maŋa qançä šç bolğansiri, män uni tehimu yahşi kšrüp kättim. Bäzidä şunçä yärgä berip, uni kšrälmäy ketidiğan vaqitlarmu boldi. Mundaq päytlärdä muhäbbätniŋ horini aşiğimniŋ dosti basidu. Uniŋdin «nemä dävatidu?», «nemä qilivatidu?» degängä ohşaş soallarğa җavap elip šzämni biraz basimän. Başta u meniŋ kšŋlümni yasap jürsä keräk, amma bir küni rastini eytti. «Uzun gäpniŋ qisqisi, u sizni yaqturmayvatidu» dedi u maŋa. Bu sšz meniŋ jürigimgä piçaq urğandäk tägdi. Put-qolum härikätkä kälmäy, gäp-sšzsiz turupla qaldim. Bir ariliqta ävu qiz meniŋ qolumğa bir parçä qäğäzni tutquzdidä, yenimdin iştik ketip qaldi. Bir ümüt moşu hättä. Mümkin u hätkä hämmini yazğandu, däp qoyumän. Mälidin helä uzap ketip tohtidimdä, hätni oquşqa kiriştim. Hätni başqa biri yeziptu. Beşi teçliq-amanliq bilän başlinip, ahiri yahşi gäplärgä uluşuptu. «Män sizni yahşi kšrümän» degän misralarğa kšzüm çüşti. Bir işinip, bir işänmäymän. Yeŋila dosti başqa gäpni qilivediğu, däymän içimdä. Ahiri hätniŋ muällipiniŋ kim ekänligigä kšzüm çüşkändin keyin hämmini çüşändim. Uni aşiğimniŋ dosti, arimizdiki «poçtal'on» qiz yazğan ekän. U maŋa aşiq bolup çiqti. Keyin mänmu uni yaqturup qaldim. Amma täğdir bizni qoşmidi…

Bähtişat SOPİEV.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ