‹‹Dada›› bolup baqtim

0
651 ret oqıldı

Til vä ädäbiyat muällimimiz därisni bäk qiziq štätti. U bäzidä «Noruz bovay bolsaŋ, nemä dättiŋ?», «Säräŋgä satquçi qiz yeniŋda bolsa, uniŋğa nemilärni qilip bärgän bolattiŋ?» degändäk soallarni sorisa, bäzidä «Qizlar çeçiŋlarni Mähtumsiladäk šrüp keliŋlar», «Oğullar dehançä yasinip keliŋlar» degändäk tapşuruqlarni berätti. U bir küni siniptiki oğullarğa mundaq dedi:

— Yäkşänbä küni — atilar mäyrimi. Şu küni silär «dadaniŋ» rolini elip beqiŋlar häm täsiratiŋlarni yezip keliŋlar. Bu gäpni aŋlap başta hämmimiz külüşüp kättuq, lekin bu tapşuruqniŋ mänilik ekänligigä qiziqip šzimizni sinap baqmaqçi bolduq. Män bu tapşuruqni dadam bilän anamğa eytivedim, ularmu külüşüp kätti vä maŋa maslişip berişkä maqul boldi.

Atilar mäyrimi küni sähärdä, dadam hoҗramğa kirip käldidä, meni ärkilitip oyğatti:

— «Dada», orniŋizdin turuŋ, moşu çaqqiçä uhliğan barmu? Orniŋizdin turup därhal işliriŋizni tepip qiliŋ.

Dadamniŋ «ärkiläşliridin»› bügün šzämniŋ «dadiliq» salahiyitim yadimğa käldidä, mänmu çandurmay dadamğa dedim:

Bolidu «balam», tapşuruqliriŋni işläp bolduŋmu? İşläp bolğan bolsaŋ, yeŋi därisni aldin kšrüp qoy.

Dadammu maŋa maslişip, tapşuruqlarni işläşkä kirişip kätti. Şuniŋ bilän bu birkünlük artistliğim başlandi. Däsläptä «dada boluşniŋ rahiti nemä degän yahşi» däp oylidim. Çünki tapşuruqlirimni dadam işlävatatti. Amma çüş bolğiçä, hoҗiliq başquruş şirkitigä berip, šyniŋ tok, su pullirini tapşuruş, bazardin gšş, kšktat setiveliş, remontçi izdäp yär asti šyiniŋ tok yolini remont qilduruş, šyniŋ bir ayliq maliyä hesavitini çiqiriş ohşaş işlar meni helä täntirip qoydi…

— Vayҗan! Bäkla çarçap kättim, ändi boldi qilayçu! — dedim dadamğa.

Amma, dadam mundaq yerim yolda yenivelişimğa yol qoymidi vä çişimni çişläp ahiriğiçä davamlaşturuşumğa mädät bärdi.

Bu bir künni ahir tügitip, väzipinimu oŋuşluq tamamlidim. Bir künlük «dada» boluş täsiratimni tapşuruq däptärgä yezip bolup, «Dada, Atilar mäyrimiŋizğa mubaräk bolsun!», — däp peşanisigä sšyüp qoydum.

Ätisi muällimimiz tapşuruqlarni jiğip, ularniŋ içidin bir tapşuruq däptärni qoliğa elip, balilarğa mundaq dedi:

Savaqdaşlar, bir savaqdişiŋlar tapşuruqni intayin ihçam, mäzmunluq yeziptu, silärgä oqup beräy: «Һeriş – çarçaş…».

Savaqdaşlar maqaliniŋ ahiri bar däp oyliğan çeği, muällimgä tälmürüp oltiratti. Muällimniŋ «tügidi» degän sšzini aŋlap savaqdaşlarniŋ hämmisi külüşüp kätti. Amma, män yä külüşni, yä hiҗil boluşni bilmäy җim oltardum. Çünki u tapşuruq däptär meniŋ edi.

Qurbanҗan Tohti AZİQ (ŞUAR).

Bälüşüş

Javap qalduruŋ