Şeiriyät gülzari

0
445 ret oqıldı

Tšvändä gezithanlar diqqitigä bir türküm häväskar şairlarniŋ şeirlirini havalä qilivatimiz. İҗatkarlirimizniŋ şeirliri kšpçilik kšŋlidin çiqidiğanliğiğa ümüt qilimiz.

Anam tärgän güllär

Anam tärgän güllär eçilip,

Dimaqni yerip ketidu purap.

Üzäy desäm qolum barmaydu,

Kimdin ändi alimän sorap.

Quçaq etip güllärdin dästä,

Huş bolatti anamğa bärsäm.

Qayan kättiŋ gülşäniŋdä  yoq,

Gülüŋgä aqti kšzümdin şäbnäm.

Gülüŋni siypap här küni šzäm,

Sürtüp qoyimän süzük äynäktäk.

Sähär sayrisa qeşida bulbul,

Ätrapi gšzäl, huddi җännättäk.

Äsläymän

Uzun hiyal, şirin uyqa çiraq yandurup,

Oltiripsän, derizäŋni çekip qarisam.

Qandaq gšzäl toymidimğu uzundin beri,

Yarişiptu çaçliriŋni çeçip tarisaŋ.

Jiraq ämäs yol arasi beğimiz hoşna,

Şoh avaziŋ aŋlinidu qulaq sep kšrsäm.

Keçiliri ay çiqmisa izdäp qalmidim,

Çünki šzäŋ tepip aldiŋ män tenäp jürsäm.

Yšgümäçtäk girä selip qoyup bärmidiŋ,

Rastini eytsam qanmas jüräk šzäŋ şatliğim.

Keçiliri yoşurğaçqa kšzüŋni mändin,

Saŋa qarap şuŋa štkän meniŋ yaşliğim.

Mäyli sähär, keçiliri küttüŋ taqätsiz,

Näççä jillar bolğaç, šzäŋ yoruq yultuzum.

Kätmäs bolup kälgäçkimu beğiŋğa yetip,

Terip qoyğan gülliriŋgä heçbir toymidim.

Öçkän yultuz

(Murat Nasirovniŋ hatirisigä beğişlaymän)

Şum hävär, ah urduq ilaҗä yoq,

Öçti yultuz qayan kätti bilälmiduq.

Şor peşanä, şuŋa seniŋ ünüŋ šçti,

Jiraq bolğaç, namiziŋğa kelälmiduq.

Äsli šzäŋ bir çaqniğan yultuz ediŋ,

Tapalmaymiz izdisäkmu ändi qayan.

Yenip šçkän täğdiriŋgä nalä qilduq,

Uyğurumniŋ çüşlirigä bolğin ayan.

Sän ändila täŋkäş qilip avaziŋni,

Saz qilip dutar, tämbir ravaviŋğa.

Täşna bolup bir šmür qalduq jiğlap,

Huş nava muŋluqqinä avaziŋğa.

Ablekim TOHNİYaZOV.

Qoram yezisi, Ämgäkçiqazaq nahiyäsi.

İnaq bolsaŋ, aläm käŋ

Özäm tšvän bolsammu,

Armanlarğa uçimän.

Yetäy däymän amal yoq,

Därdi barni quçimän.

Putliriŋğa hiş qoyay,

Musapirni yšligin.

Eğiziŋda qoy soyup,

Şär elip häq tšligin.

Ränҗimäymän qerindaş,

İnaq bolsaŋ aläm käŋ.

Billä yaşap šstuq täŋ,

Gšzäl bağda räŋmu-räŋ.

Aq dästihan ätrapi,

Tolsa dayim dostlarğa.

Untulidu hämmä ğäm,

Billä tursaq postlarda.

Päridäm TEYİPOVA.

Aqtam yezisi, Uyğur nahiyäsi.

Rubaiylar

Qoldin kälsä ägär qilğin yahşiliq,

Alğandäk bolisän jiğip mol aşliq.

Äksiçä bolğanda qilğan himmitiŋ,

Uruqni apirip tärginiŋ taşliq.

Şär°idä bar bolup mundaq bir kalam,

Oynima qimarni, yaman iş haram.

Dostumğa kšrsättim qolida oşuq,

Äynä şu kişiniŋ šzidur imam.

Äy saqi, maŋa mäydin sunuŋ җamda,

Ğäm-qayğudin neri bolay җahanda.

Mänmu nahşa eytip qalay muŋlanmay,

Özgilärdin bšläk huş bir ahaŋda.

Sayrişiŋ yeqimliq zilva bulbulum,

Şunçä sunsammu saŋa yätmäs qolum.

Neçük tutisäŋkin šzäŋni pinhan,

Bir yeriŋ zäyipmu yaki bulbulum.

Bulbul däydu gulzarimdin ayrima,

Gül där qanitin bulbulniŋ qayrima.

Bulbul – adäm, gülbağ uniŋ vätini,

Şu adämni vätinidin ayrima.

Ötti karivan bu yärdin bir qonup,

Biz štärmiz tola bolsa bäş qonup.

Bäş künlük šmür tügäp bolidekän,

Aq-qarini ayrip bolğiçä tonup.

Yazğanlirim ämäs uzun ağamça,

Yazğinim aranla tehi bir tamça.

Bulaqlar qoşulup däriya bolar,

Şeir yazmas adäm urğanğa qamça.

Äy saqi җamğa toşquzup quyuŋ mäy,

İçip uni kšŋlümdiki sšzni däy.

Zaman içi toşup kätti zulumğa,

Qäyärdidu çelinidu muŋluq näy.

Män tuğulup kälgändä bu hayatqa,

Atam meni mindürdi yahşi atqa.

Balam, at u är qaniti degändi,

Özi minip kätti bir yağaç atqa.

Jürigim tegini kšräy män qezip,

Tepilsa bir nemä qoyğidäk yezip.

Qälbimdin süzüp alğan şu sedäpni,

Jipqa štküzäy marҗan qilip, tizip.

Yahşilar hämmini yahşi kšridu,

Yaman šz işini yahşi kšridu.

Monu bir näqilni kältürüp štäy,

Qoŋğuzmu tezäkni yahşi kšridu.

Puli yoq adäm u bazarğa barmas,

Puli bar bazardin җa tovar almas.

Sän šzäŋ riyakar pişmiğan sopi,

Pişqini turğanda hemini almas.

Bu duniyada yahşi küt mehmanni,

U duniyağa elip kät imanni.

Uniŋsiz šmrimiz äslitidu,

Buğdiyi yoq, saman qalğan hamanni.

Äy egäm, har qilma meni birigä,

Nesip qil yaşaşni urup mäydigä.

Һär işqa seniŋdin mädät tiläymän,

Qoyup bärmä şäytanni šz mäyligä.

Bir kişi yaşatti tärki duniya,

Özini kšrsätmäk bolup ävliya.

Äski çapanğa pürkängän äy kişi,

Nemä sän Hudadin kilmamsän haya?!

Uluq Alla qobul qilsaŋ rozamni,

Mehriŋgä tolturup bärgin kozamni.

Җännätkä yeqin qilsaŋ meni şunçä,

İşikkä yätkidäk sunsam qolumni.

Käldim hayatqa, demäk ornum bar,

Män kälsäm saŋa duniya bolmas tar.

Şunçä käŋ alämgä patmiğan bilän,

Ölgändä hämminiŋ šlçük yeri bar.

Ägär şeirniŋ bolmisa mänisi,

U şairniŋ quruqla mänmänisi.

Eçilğan kokat hämmisi gül bolsa,

Adämniŋ şair bop ketär bärisi.

Yahşiliq kütmäymän kšŋli yamandin,

Lay etisän hätta çürük samandin.

Yamandin şunçilik işmu kütmäymän,

Yahşiliq kälmigän zaman-zamandin.

Usta imarät saldi ikki qävät,

Miq qaqmay yasaptu, ustikän qävät.

Açiqip ustini darğa esiptu,

Şu vaqta padişa zalimkän qävät.

Bu duniya içi bilsäŋ bir haman,

Turmuş tuluq bolup ezidu haman.

Vaqitara bolup ayrip çiqirar,

Buğdaydin ayrilip qalidu saman.

Şairliq kündilik ämästur käsip,

Şairliq hämmigä ämästur nesip.

Һeçqaçanda şair bolalmaysän bil,

Duniya içini kälsäŋmu kezip.

Duniyağa heçkim tuğulmas külüp,

Һäm yana bir jiğlap ketimiz šlüp.

Bu ikki jiğa arisida bälki,

Һäҗäp ämäs qalsaq bir qetim külüp.

Pikriŋni җämläp, sšzni qil štkür,

Misralar bolsun qiliçtäk štkür.

Şeiriyät beğiğa salsam näzär,

Kesip eytiptu Abdurehim Ötkür.

Oy-hiyal sürüşniŋ šzi bir tatliq,

Birdämgä qälbiŋni oraydu şatliq.

Rasa bir läzzitin süräy degändä,

Ah, sšygän qiziŋdäk bolidu yatliq.

Arman u pütmäs bir çeki yoq deŋiz,

Yätmäydu yüz yaşqa yüzni qatsiŋiz.

Yetättim armanğa deŋiz içidin,

Çiqsa su pärisi degän äşu qiz.

Bu šmür štärkän heçbir tuydurmay,

Һorun yatarkän qädrini uqmay.

Ömürniŋ šzi u jügrük at ekän,

Çu deginiŋ yetär, qamçimu urmay.

Yaşaymän šmürni qançilik bärsä,

Җan uruq ämäs, ünidiğan tärsä.

Çaqmaqtäk yenip, yorup, šçkänlär bar,

Nemä bilür yüz jil ğäplättä štsä.

Adäm šmürniŋ ğemini yäydu,

Ğäm degän qurut, šmürni yäydu.

Äşu ğämni mäyli qil, qilmiğin,

Adäm šziniŋ risqini yäydu.

Sorisa bärgin qolda bariŋni,

Saqlap qalisän şunda ariŋni.

Pursätni štküzüp qoysaŋ ägär,

Bärsäŋmu almas keyin nariŋni.

Kim bu alämdä armanğa yätti,

Şükri qilğan u armanğa yätti.

Birliri mana şu yärdä turup,

Biraq qädrini bilmäy kätti.

Armansiz qandaqmu bir kün štär,

Һär künüm armanni qoğlap ketär.

Arman u pütmäs çeki yoq närsä,

Uniŋğa šmür qandaqmu yetär.

Hoşalliq ta äbät bolmas ozuq,

Bir kün qayğu kelip, ketär buzup.

Alämdä heçnärsä mäŋgü ämäs,

Astidin çirip sunidu qozuq.

Jürigim äslätsäŋ büyük tağni,

Bärpa qilsam mänmu çoŋ bir bağni.

Şu bağ mevisin hälqimgä sunsam,

Arman qilimän moşundaq çağni.

Ömür yolini maŋduq biz yšgäp,

Mana biz kelip oltarğan bekät.

Şu yärgä kep mänzilgä qarisam,

Bu šmür yoli ketiptu tügäp.

Kšŋül degänniŋ uşqur atliği,

Oylisam çiqar hayat tatliği.

Väsligä ändi yetäy degändä,

Bilinip qalar uniŋ yatliği.

Yezişqa bäk edi täşnaliğim,

Mana ändi aran başlalidim.

Poeziya yoli uzun ekän,

Bu yolda bir qädäm taşlalidim.

Turmuştin heç qilmiğin päriyat,

Öziniŋ qinida maŋar hayat.

Uni izidin çiqiralmaysän,

Haliğin oŋğa, mäyli soŋğa tart.

Düşmändin ayriğin dost-qayaşni,

Dostniŋ kšŋlini bilgin ayaşni.

Dost bilän düşmänni aralmisaŋ,

Ömür boyi tšküp štisän yaşni.

Kim štkän qisqa šmürgä qenip,

Adäm bir kesäk, bu hayat qelip.

Şu kesäk arisidin bemäzgil,

Qançisi sunar, qançisi qelip.

Egäm yaratti bändini laydin,

Һeçbir adäm çüşkini yoq aydin.

Yaliŋaç kelip, şundaq ketimiz,

Päriq yoq, šlgändä bay-gadaydin.

Şeirim tursa güldäk eçilip,

Tursa şu güldäk huş puraq berip.

Güllär qäyärdä eçilğan bolsa,

Bulbul sayraydu şu yärgä kelip.

Meniŋ şeirimni sškmä munçä,

İҗadim eçilmiğan bir ğunçä.

Şu ğunçä gül bolup eçilğanda,

Kšrgin, qurlarğa tizimän ünçä.

Bariğa şükri, qilğin qanaät,

Qolda barin, hudağa amanät.

Äy, adäm, näpsä käynigä kirip,

Özäŋgä-šzäŋ qilma hiyanät.

Yaşliq gülüm boldi eçilip,

Ömür künüm pütti çeçilip.

Bir çağ biz meŋip štkän yoldun,

Maŋar ävlat yeŋi iz selip.

Yazdim şeir uşşaq parçilap,

Taşni teşär yamğur tamçilap.

Taşqa tegip, çeçilğan ünçä,

Tšrt qur bolup ketär açilap.

Payda yoq quruq sšz-ğevättä,

Turmas selip qoysaŋ sevättä.

Qoyup bärmä tilni mäyligä,

Һär sšzni sšzlä šz novättä.

Yazdim män hayattin kündilik,

Yaldama qalsun däp šmürlük.

Käçürgin meni sän äy egäm,

Sšzara bop qalsa küpürlik.

Şeir yazdim kšŋlümdin elip,

Yazdim jüräktin ilham kelip.

İlham šzi mehmanğa ohşar,

Birdämla ketär, hazir kelip.

Abdusalam NİYaZOV.

Yarkänt şähiri.

Ana tilim

Ana tilim – bähtim meniŋ bayliğim,

Pähirlinip qolğa tutqan bayriğim.

Bu šmürdä här mäşräptä, här җayda,

İşän päqät bir seniŋdä sayridim.

Öz tilimda mäğrurlinip sšzläymän,

Keläçäkni äşu tilda kšzläymän.

Äҗdadimdin qalğan büyük mirasniŋ,

Qimmitini bilmisä gär tšzmäymän.

Uyğur degän uluq älniŋ qizimän,

Has Һaҗip häm Qäşqäriyniŋ izimän.

Җan hälqimgä eytmaq bolğan sirimni,

Ana tilda marҗan qilip tizimän.

Öz tilimda aldim tälim-bilimni,

Yoruq ätti bilim nuri dilimni.

Tumar qilip mäŋgü saqlap štimän,

Anam süti bilän siŋgän tilimni.

Amal barmu?

Bu därttin qutulğidäk amal barmu?

Yä uni solap qoyar qamal barmu?

Kšp illät arimizda qanat yaydi,

Uçirip kätkidäk bir şamal barmu?

Kšzlär kor bolup qaldi, tevip barmu?

Kšz ämäs, kšŋüllärmu boldi qarğu.

Äyipni izdimästin šzimizdin,

Nalä qip, däymiz yänä aläm tarğu!

Päyli käŋ insanlarniŋ kšŋli yazğu,

Şu yazniŋ qimmitini bilär azğu.

Tehnika «horunlarğa» banä boldi,

Çalmaymiz, qolda turup äsvap-sazmu.

Eytqumiz kälmäs, nahşa-muqamnimu,

Mahtaşni šç kšrimiz yahşinimu.

Aq halatliq ävzäl җanni qayrip qoyup,

Molla izdäp, ägäştuq biz bahşinimu.

Naeniq tilimiz häm dilimizmu,

Täläylär tenäp kätti, bilimizmu?

Aniniŋ aq sütini külgä çeçip,

Özimiz šzimizgä külimizğu!

Şu adätni yoqitar amal barmu?

Şundaqni qamap qoyar qamal barmu?

Özimiz šzimizgä ora kolap,

Yahşiğa ora qazğan yamanlarğu!

Gülminäm TOHTAEVA.

Uyğur nahiyäsi.

Çüşänmidim

Bir qosaqqa ikki baş patqandi,

Bir kündä täŋ «apa» däp ün qatqandi.

Girälişip bir orunda yatqandi,

Çüşänmidim…

Barini täŋ bšlüşüp çoŋ bolğanda,

Qäddi-qamiti küç-quvätkä tolğanda,

Amät quöi qolliriğa qonğanda,

Çüşänmidim…

Nemä üçün bir-biridin çätnidi?

Çuvalişip jürsä yaki sätmidi?

Bu alämdä ularğa nemä yätmidi?

Çüşänmidim…

Kšrälmäslik qälblirin aldimu?

İçi tarliq uruqlirin saldimu?

Qerindaşliq sezim zadi qaldimu?

Çüşänmidim…

Nemä üçün mänmäkliktin qaytmidi!

İlliq sšz däp bir-birigä baqmidi.

Yaki ular bir qan ämäs — yatmidi.

Çüşänmidim…

Tar qosaqqa patqan gezäk qerindaş,

Nemä üçün käŋ duniyada patmidi?

Çüşänmidim…

 

Jürigimiz heli yaş

Däydu dostum: «Şalaŋlidi arimiz.

Huş näğmini yaŋritalmas tarimiz».

Eyttim dostqa: «Bekar qayğu qilmiğin,

Keräk bolsa, baş bilän taş yarimiz».

Һarğini yoq mingän yorğa etimiz,

Tehi helä pällilärgä yetimiz.

Çuvalişip bala-nävrä jürgändä,

Nemä üçün rohsizlinip ketimiz?

Bala külsä bizmu täŋla külimiz.

Nävrilärdä keläçäkni kšrimiz.

Birlik-šmlük üstün bolsa hayatta,

Biz rohlinip baş kštirip jürimiz.

Yaş käldi däp qayğurmaŋa qerindaş,

Bolsun bizgä şatliq šmür häm-yoldaş.

Çüşkän bilän üzgä biraz qoruqlar,

Jürigimiz bizniŋ tehi heli yaş.

Bala qälbi

Eçilmiğan boz yär äsli sehiğu,

Daŋliq uruq salsaŋ hosul alisän.

Eräŋsizlik qilip tärsäŋ ilğimay,

Küz kälgändä puşayman yäp qalisän.

Bala qälbi biz yär ohşaş pakizğu,

Kiçigidin tärgän esil uruqni,

Һoşiyar bolup ayrip danni buyadin,

Celip jürmä bepärva bop quruqni.

İlliq sšzdin pakiz dilğa uruq sal,

Mänmänlikni, yamanliqni salmiğin,

Oylimastin şamal terip qälbigä,

Soğ borandin hosul elip qalmiğin.

Jiğlap bala kšzini açti duniyağa,

Çäksiz bähit, hoşal qildi anini.

Biraq-biraq şum täğdirdin şu vaqip,

Ata kätkän kšrälmästin balini.

İradini, jürigini çiŋ tutup,

Miŋ җapada ana oğlin är qildi.

«Nävrä sšysäm» degän tatliq armanni,

Avğanstan bir kündila yär qildi.

Uruş, uruş, länät täkkür bu uruş,

Qançä, qançä oğlanlarni harlidi.

Arminiğa yätmäy kätkän yaşlarğa,

Talay ana jüräkliri zarlidi.

Amançiliq tiläp ana oğliğa,

Sansiz tünni uyqa kšrmäy atquzdi.

Käŋ alämgä siğmaydiğan därdini,

Muştumçilik jürigigä patquzdi.

Jürgän çağda oğli qanliq җäŋlärdä,

Yavniŋ oqi täkkän edi putiğa.

Amal bolmay, bir putidin ayrilip,

Naka bolup qaytti ana jutiğa.

Bala ätä kelär degän keçini,

Taŋ atquzdi aŋa härgiz uhlalmay.

Kšrgän çağda balisiniŋ qarisin,

Selip kätti jürigi teç turalmay.

«Balam!» dedi uçti ana baliğa,

Bir put bilän jügräp bala aniğa.

Girä saldi ana bala boyniğa,

Һasa taşlap kirdi ana qoyniğa.

Balisini bağrin besip turğanda,

Çüşti kšzi yoq putiniŋ orniğa.

«Putuŋ üçün män qurvaniŋ bolattim»,

Degän kšzlär käldi şunda oyiğa.

Untup qaldi eytay degän sšzini,

Aqqan yaşlar açquzmidi kšzini.

«Qulunum» däp peşanisidin sšygändä,

Jüräk qisip, bilmäy qaldi šzini.

Kšzin eçip toymay qarap oğliğa,

«Aman käldiŋ, heç arminim yoq» dedi.

Şunçä därtkä bärdaş bärgän jürigi,

Hoşalliqni kštirälmäy tohtidi.

Nävrämgä

Öygä bähit, hoşalliq,

Elip käldi İlhamҗan.

Aliqiniğa bärikät,

Selip käldi İlhamҗan.

Taqätsizlik kütküzüp,

Arman qilğan İlhamҗan.

Ümütlärni bäҗa qip,

Därman bolğan İlhamҗan.

Һämmimizniŋ işänçin

Aqlap jürgin İlhamҗan.

Ata-bova izini,

Saqlap jürgin İlhamҗan.

Bahar

Şirildap şoh sular şaqirap,

Bir-birin qoğlişip aqmaqta.

Uyqidin oyğanğan šlkämgä,

Kün nurin ayimay çaçmaqta.

Yeŋidin kškärgän maysilar,

Ätrapqa toymastin qaraydu.

Quşlarçu? Һä, quşlar baharni,

Mädhiyiläp tinmastin sayraydu.

Käl, bahar, oyğanğan qälbimdä,

Bulbullar huş nava sayrisun.

Baharni seğinğan jüräktä,

Dilraba nahşilar yaŋrisun.

Abdumeҗit İSMAYİLOV.

Almuta şähiri.

Ümüt

Çäksiz deŋiz, kšp-kšk siya räŋ,

Uçar quşlar unda bährimän.

Şavqun salar deŋiz dolquni,

Tiniçliqqa bolup hškümran.

Goya miqtäk qadalğan ot kšz,

Aŋa ümüt, upuq siziği.

Çekitlärgä bolup pärvanä,

Bağlar dayim kšŋül riştini.

Kšrüngändä yälkänlik kemä,

Yanar şu däm ümüt çiriği.

Ğayip qilsa deniz dolquni,

Yaşqa tolar, bir җüp buliği.

Qançä jillar štmidi şundaq,

Üzgini yoq, işq riştini.

Һayatliq bar, demäk, ümüt bar,

Kütüş tavlar, uniŋ җismini.

Bu Һayat

Säzmäs adäm, kšrälmisä šz bähtini,

Kšrünidu başqilarniŋ häşäkliri.

Bulbul turup, qariğoҗini qizğinidu,

Goya saman, başqisidin šz tapqini.

Yarim desäŋ, šz hanäŋdä eçilar gül,

Ğäzäplänsäŋ taҗu-tähtiŋ muzhan bolur.

Şusi eniq tomuzdimu titiräysän,

Ömür boyi jiqqanliriŋ dozaq bolur.

Alla bärgän nesiväŋ şu tez şahliğan,

Şahlirida çüşti meväŋ, sän yaqliğan.

Bäziliri – äziz başqa boldi bala,

Öz vaqtida hoşal bolup sän mahtiğan.

Şundaqtimu oqumiğan kitaviŋ u,

Tehi yezip pütärmigän misraliriŋ.

Mäyli atmiş, yaki säksän vä yaki yüz,

Tügimäydu sän qoymiğan imzaliriŋ.

Alla uni yaritiptu şu qelipta,

Özgärtälmäs şaqqa palta çapqanliriŋ.

Amaliŋ yoq, bu šmürniŋ bağvini sän,

Tapqiniŋ şu yärgä qozuq qaqqanliğiŋ.

Dilşat PAZİL.

Almuta şähiri.

Dostum

«Dostum» dedi birsi kelip, illiq küldi yüzümgä,

Yaman dedi başqilarni qarap turup kšzümgä,

Һä, menimu sätligänsän, dostum, mümkin kürmiŋgä,

Qandaqlarçä işänçä artay ändi seniŋ sšzüŋgä?!

«Dostum» dedi birsi kelip, meni şunçä mahtidi,

Jiraq kätsäm, ğevät qilip, düşmänlärgä datlidi.

Ränҗimäymän, kšz aldimda yaqturmisaŋ mäylidi…

Jürigimdin orun elip, dağ qilğiniŋ yaqmidi.

 

«Dostum» dedi birsi kelip, beşimğa täht qonğanda,

Nädä bolduŋ, җenim dostum, yardäm muhtaҗ bolğanda?!

Ornuŋ šçüp, jürigimgä häsrät oti tolğanda…

Kšläŋkidä qalğan dostluq güli gärçä solmamda?..

«Dostum» dedi birsi kelip, meni här çağ yšlidi,

Özgilärniŋ sirlirini maŋa kelip tškmidi.

Dilimdiki eytarimni çirayimdin oqudi…

Untumastin här çağ kelip, sirdaş boldi, yoqlidi.

Dostum nurğun, barmaq bilän saniğanğa pütmäydu,

Lekin äpsus, yolda qalsam hämmisi täŋ kütmäydu.

Yahşimu bar, yamanmu bar, šmür bir hil štmäydu,

Dostuŋ bolğan düşmändin qorq, külüp turup šrtäydu!

Һayat gšzäl…

Һayat gšzäl, hayat җännät külgängä,

Täğdir qismät, šmür zulmät säzgängä.

Һäy, dostlirim, külkä-jiğa arilaş,

Ökünmäŋlar bu duniyağa kälgängä.

Puli teşip, aläm için käzgänlär,

Tilämçi bop, buluŋlarda jürgänlär.

Soqur kšzni, kekäç tilni armanlar,

Һayat qimmät šmür qädrin bilgängä.

Bäzilärniŋ neni yoqtur yäydiğan,

Bäzilärniŋ kšzin bayliq bağliğan.

Buruntinla täŋşälmigän duniya bu

İçtin kšyüp, nadanğa «häp» däydiğan.

Yançuğiğa kšk qäğäzni salğanlar,

Danişmänçä mäydä kerip maŋidu.

Gunasi yoq, beguna pak säbilär,

Vaqit štä taşlandi bop baridu.

On bir jilni üçkä sšräp tügätkän,

Univerdin qizil diplom alidu.

Kim ularni harsizliqqa ügätkän,

Vaqti kälsä, barmaq çişläp qalidu.

Һayat gšzäl – hayat sirin bilgängä,

Süyinimu «bismilla» däp içkängä.

Balisini besip illiq bağriğa,

Ata-ana duasin ep jürgängä.

Һayat gšzäl – muhäbbätkä tolğanda,

Bähit quşuŋ qoluŋğa kep qonğanda.

Qerindaşlar šm boluşup härqaçan,

Qayğu çüşsä, yar-yšligiŋ bolğanda.

Һayat gšzäl – män hayatni sšyimän,

Sinaqliri bolsa mäyli, tšzimän,

Yeqinlirim aman bolsun muhimi,

Şu çağdila qälbim bilän külimän.

Şair nami šçmäydu!

(İ.Bähtiya hatirisigä)

Şeirliri muhäbbätni küyligän,

Һorunluqni, nadanliqni sšymigän.

Ana jutin, ana tilin hšrmätläp,

Qäläm bilän aq qäğäzni gülligän.

Tuğulğan äl, mšldür süyi, havasin,

Altundinmu artuq kšrgän bahasin.

Ana jutniŋ mehri bilän çoŋ bolğaç,

Eğir demäy, kštärgän täŋ җapasin.

Toqquz yaşqa tolğinida ändila,

Jürigigä saqaymas därt yezildi.

Qanliq uruş tuyuqsizla başlinip,

Täğdir aŋa qiyin işni jüklidi.

Şu jilliri jürigidä qalğan därt,

Misralarda tizildi häm boldi hät.

Şeirliri teçliq üçün yezildi,

Yär qoynida huriyät bolsun, mäŋgü däp.

Parçä nanğa, huş külkigä zar boldi,

Şundimu u eğir iştin qaçmidi.

Qollirini kiçik turup qapartip,

Ana jut däp işlidi häm yaşnidi.

Şeirliri häqiqätni sšzläydu,

Şairni kim «šldiğu» däp oylaydu.

Mäŋgü pütmäs esil ğäznä qaldurğan,

Yoruq yultuz, iҗadiyiti šlmäydu.

Sabiräm ÄNVÄROVA.

Uyğur nahiyäsi.

Oyumdin kätkin

Saŋa uçraşsun mändin yahşilar,

Çiqsun kšŋlüŋdin äşu başqilar.

Oylisam seniŋ vapasizliğiŋni,

Jüräk bağrimni ezip taş qilar.

Qançä eytsammu işänmäy kättiŋ,

İşqip kšŋlümni çüşänmäy šttiŋ.

Özäŋ siyliğan jüräk yaramğa,

Vapasiz yarim aççiq tuz säptiŋ.

Mäyli šzgini bähitlik ätkin,

Armanliriŋğa şu bilän yätkin.

Sändin tilärim birla iltimas,

Mändin kätkändäk oyumdin kätkin.

Bähtiŋni tiläy

Bu küngiçä jürdümmu oyuŋda?

Çaqirdiŋmu yar şuŋa toyuŋğa?

Toyuŋğa kelip bähtiŋni tiläp,

Qandaq gül siylay seniŋ qoluŋğa.

Nä qilay, kšŋül seni däp tursa?

Jüräkmu sän däp düpüldäp ursa!

Kšŋlümdä bahar nälärdin bolsun,

Talliğan gülüm šzginiŋ bolsa.

Toyumni kšrüp qalğin dediŋmu?

Kšzümgä qarap alğin dediŋmu?

Ahiri šzäŋ meni täbrikläp,

Yüzümdin sšyüp alğin dediŋmu?

Kütkin, kelimän seniŋ toyuŋğa,

Äl qatari män mehman bolup.

Güldästä elip ikki qolumğa.

Bähtiŋni tiläy aldiŋda turup.

                                   Nazimҗan ҺAKİMOV.

Bälüşüş