Yanfon

0
774 ret oqıldı

Bir adäm avtobusqa oltiridu. Qariğidäk bolsa, yoluvçilarniŋ hämmisi yanfonlirida sšzlişivatqan. Һärqaysisini iştirip-dässäp, salonniŋ aldiğa silҗivatsimu, heçkimniŋ kari yoq. Ular yanfondiki sšhbätlirini davam qilivatatti.  On yaşlar çamisidiki qizçaq: «Kim meni adämni bezar qilidu» däydu? Kimni toyğuzuvetiptimän şunçä? Bilip qoy, män undaqlardin ämäs! Һuy, çapaqa!..

Kamalätkä yätkän qiz: «Sän taza varaŋ-çuruŋ bir yärdä ohşimamsän? Eytqinä zadi, nädä šzäŋ? Dostumniŋ toyida? Tamaq yävatimän? Undaqta ärkin sšzlişävärmämsän…».

Ottuz yaşlar çamisidiki är: «Һä, eytä qeni, nemişkä yat är bilän ussulğa çüşüp kättiŋ? Uyat barmu sändä? Yänä tehi hiҗil bolmastin «Һaraq içivaldiŋizmu?» däp soravatqiniŋni qara!..».

Һärbiy: «Sän İvanovtin sorap kšr, uniŋ tankisi nädekin. Nemä! Tank yoqmekän? Nemä degän җavapkärsizlik bu!..».

Pop: «Bolmaydu! Ülgirälmäyvatimän. Däpnä märasimini başlimay turuŋlar!..».

Salondiki ähval heliqi adämni helila äsäbiyläştüridu.

Avtobusni tohtitiŋ, män çüşimän!

Jürgüzgüçi bir qoli bilän rul'ni, ikkinçi qolida yanfonini tutup, kimdu-biri bilän nahayiti qizğin sšhbätkä çüşüp kätkän edi. Yoluvçi u oltarğan җayniŋ derizisini qattiq urup vaqiraydu:

Avtobusni tohtitiŋ däymän!

Jürgüzgüçi ändila riayä qilip, uniŋğa qarap buruluvedi, «gum» qilğan avaz bilän täŋla avtobus tohtidi. U yol boyidiki stolbiğa urulğan edi…

Çataq çiqarğan yoluvçi hoşiğa kelip, kšzini açqanda, ikki dohtur uni mähsus zämbilgä selip kštirip ketip baratti. Ularniŋ biri yanfonini mürisi bilän quliğiniŋ arisiğa qisturuvelip, başliğiğa yüz bärgän halakät häqqidä bayan qilivatatti.

Һämmisi degidäk yariliniptu. Uniŋ içidä bir yoluvçiniŋ җarahiti…

Gäp moşu yärgä kälgändä, uniŋ yanfoni yärgä çüşüp kätti. Uni almaqçi boluvatqanda, zämbil ağdurulup, yoluvçi üzi bilänla yärgä çüşüp, hoşini yoqitip qoydi. Bir çağda kšzini açsa, uniŋ yenida yanfon tutqan periştä päyda boldi.

Buni nägä apirimiz? Beyişqimu, dozaqqimu? — dävatatti baqi duniya bilän alaqiğa çiqqan periştä.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ