Yeŋi dost

0
224 ret oqıldı

Äziz bilän Daniyar yazliq tätilniŋ ahirqi küni mäktäp hoylisidiki gülhanğa künniŋ täpti säl besilğanda käldi. Sinip yetäkçisi tätil vaqtini bšlüp, gülhandiki işlarni balilarğa tapşurğan edi. Ular novätlişip, güllärni pärviş qilip, ätiyazda tikilgän däräqlärgä su quyup, ählätlärdin tazilap šylirigä qaytti.
İkkisi šz işliridin mämnun bolup kelivatsa, bir yoçun bala aldiğa çiqip qaldi.
– Ävuni tonamsän? ­– soridi Daniyar Äzizdin.
– Yaq. Birinçi qetim kšrüvatimän, – dedi Äzizmu yoçun baliğa säp selip.
İkkisiniŋ šzara paraŋ selivatqinini kšrgän bala ularğa qarap qoyup, štüp kätti. Şohiraq çoŋ bolğan Daniyarğa bu halät yaqmidi.
– Qara buni, bizni kšzgä ilmay, salamlaşmay štüp kätti. Җürä, bir uçuqdap qoyayli, – dedi Daniyar.
– Һäy, sän bizniŋ mäligä kelip, nemişkä biz bilän salamlaşmaysän?! Qäyärdin käldiŋ?, – däp soridi Äziz.
– Qarisam, silär šzara paraŋlişivetipsilär, käçürüŋlar, aldiraş edim, – dedi hoduqqan bala meŋişini davam qilip.
– Һä-ä, şundaq dä. Aldiraymän dä!? – Daniyar baliğa muş atti. Äzizmu uniŋğa qoşuldi. İkkisi bir bolup balini dumbalap yatquzuvetip, çoŋ iş qilğandäk, hoşal ketişti.
Tätil ayaqlişip mäktäpkä üç kün qalğanda Daniyarlarniŋ yenidiki šygä kšçüp kälgän kişilär yeŋi hoşniliri bilän tonuşuş üçün ularni mehmanğa çaqirdi.
– «Kšçmän kšmäç bärmigilük oltirişliq orun bärmäs» däydekän hoşna. Bizniŋ šygä kirip bir çinä çay içip çiqiŋlar – däp šygä täklip qildi.
Neriraqta turğan Daniyar šzliridin tayaq yegän balini tonup qaldi. Uniŋ kšziniŋ asti kškirip qaptu. Yan hoşna bolup kšçüp kälgän balini heç säväpsiz urğiniğa uyalğan Daniyar tätür qaravaldi. Ätisi u Äziz bilän kelişip, tayaq yegän baliniŋ yeniğa kelip qolini sundi.
Hoşna bolup qaptimiz, demäk, bir mäktäptä oquydekänmiz, tonuşup qoyayli, – dedi u šzigä hoduqup qarap turğan baliniŋ qolini elip.
Şuniŋdin keyin ular ayrilmas dost bolup qaldi.

İzzät YÜSÜPOVA.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ