Oyğanğin, oylan!

0
126 ret oqıldı

Kəldi bir uçur: “ Vay toyda җaŋҗal…”,
“Tovva-a!” dedim män uçurni eçip.
Ğəyri ussulçün boluptu uruş,
Qandaş qandaşqa muşlarni etip.
Qeni “Sənəmlər” əҗdat qaldurğan,
Nemə ussul bu, tšküp harini?
Şu tul anini ayaş kerəkti,
Jiğip tškkənğu toyğa barini.
Ana sütidək aqqinə qizniŋ,
Appaq kšynigin çəyləp kirləptu.
Süyidin içip “şəytan bulaqniŋ”,
Esidin ketip tayliq kšrməptu.
Saqi jigitlər əhvalni kšrüp,
Qeçiptu toydin birinçi bolup.
Yaŋrisa milliy nahşa-sazimiz,
Ketətti toymu tehimu yorup.
Əgər bilsəŋ sən toy bolğan küni,
Uluq məyrəmdi, millitiŋ üçün!
Viҗdani barlar jürsə davada,
Kəypəŋni sürüp, jürisən neçün?
Şəriqtin kelər iŋriğan nalə,
Oyğanğin, oylan! Oyuniŋ yetər!
Һəҗəp küçlükkən muşuŋ qarisam,
Özäŋgä əməs, šzgigə kštər.

Һasil ABDRİMOV.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ