Hoşamät

0
112 ret oqıldı

(Hoşamətçilik – insan mənaviyatidiki əŋ jirkiniçlik illətlərniŋ biri)

Kimlərgidur sadaqitin bildürər,
Abroy bilən ğururini yär qilip.
Qulçiliqta egilidu bəlliri,
Tšrisiniŋ bosuğisin tšr qilip.

Nam-mənpiyət, şan-şərəpniŋ koyida,
Kimlərniŋdur kšŋüllirin huş etər.
Yalğan külüp, yalğan eytip, yelinip,
Kšzləp qoyğan məhsitigə u yetər.

Yalaqçiliq, ğalçiliqta jan beqip,
U ziyankəş qurut kəbi yaşaydu.
Aldin tosup niyət-iqbal, durusniŋ,
Bəzi çağda ça ilanğa ohşaydu.

Dil-qälbi pak diyanətlik ğoҗiniŋ,
Vuҗudiğa tuydurmastin siŋidu.
Qaymuqturup durus yoldin taydurup,
U ahiri qozuq qeqip çiŋiydu.

Ketip qalsa kona ğoҗa ornidin,
Şu künila izdəp tapar yeŋisin.
Puşqiğiğa sürkülidu dərrula,
Kiyip qayta quv tülkiniŋ terisin.

Hoşamətniŋ qapqinidin jiraq bol,
Çüşüp qalsaŋ çiqmiğiŋmu bək təstur.
Şerin-şekər, siliq sšzniŋ əstiri,
Bilip qoyğin, yahşi əməs bək pəstur.
Һasil ABDRİMOV.
Uyğur nahiyäsi.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ