Käŋ bolsaŋ – kam bolmaysän

0
23 ret oqıldı

Burun zamanda nahayiti märt-märdanä, sahavätlik bir bay yaşaptu. Uniŋ yahşiliğini kšrmigän adäm yoq ekän. Häliqqä qançä häyrihahliq qilğansiri, uniŋ bayliğimu şunçä kšpiyidekän.
Bay bir küni etiğa minip, uzaq säpärgä atlinidu. Käçtä qosiği eçip ketip, ğoҗunidin nan elip yäydu. Şu mähäl nanniŋ kiçikkinä bir parçisi yärgä çüşüp ketidu. Bay qançä izdisimu qumluq yärdin heliqi nanniŋ parçisini tapalmaptu. U «ätä yoruqta tepivalarmän» däp bälgü retidä bir qozuqni qeqip qoyup ketip qaptu.
Ätisi kälsä, bälgülängän җayda atniŋ beşidäk altun yatqidäk. Ätrapiğa qarisa, heçkim yoq. Buniŋ Allaniŋ qudriti ekänligini çüşängän bay asmanğa qarap: «Äy, Uluq Yaratquçum, bu altunni nemä üçün maŋa bärmäkçisän? Män uniŋsizmu bayğu!» däp vaqiraptu. Uniŋğa җavavän kšktin: «Sän bäkmu sehi, mehrivan häm israpçiliqqa yol qoymaydiğan baysän. Kiçikkinä nan parçisi üçün vaqtiŋni bšlüp, moşu yärgä käldiŋ. Seniŋ izdiginiŋni çümülilär dümbisigä artip, ugisiğa elip kätti. Bu altunni seniŋ adämlärgä vä җan-җanivarlarğa qilğan yahşiliğiŋ, umumän, taza niyitiŋ üçün minnätdarliğim däp bilgäysän» degän avaz çiqiptu.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ