Öz mänpiyitiŋnila oylima

0
36 ret oqıldı

Burun zamanda ikki dost uzaq säpärgä çiqiptu. Adimizat yaşimaydiğan bir çäksiz tüzläŋgä kälgändä, ularniŋ yemäk-içmigi tügäp, ikkisi aç qaptu. Bir çağda ularniŋ aldidin qolliriğa qarmaq vä pişirilgän beliq toltirilğan sevät tutqan ävliya bovay çiqip, birigä qarmaqni, ikkinçisigä beliq selinğan sevätni tutquzidudä, kšzdin ğayip bolidu.
Sevätni alğan adäm beliqni dostidin qizğinip, çapsan yävetip, qaqilip šlüp qalidu. Qarmiği bar yoluvçi beliq tutidiğan җayğa yätkiçä җenidin җuda bolidu.
Künlärniŋ biridä başqa ikki yoluvçi yolğa atlinip, näq şundaq ähvalğa duç kelidu. Ularniŋ aldiğa heliqi ävliya bovay çiqip, bir sevät beliq bilän qarmaq beridu. İkki dost beliqni aldirimay, täŋ bšlüp yäp, çoŋ bir däriyaniŋ boyiğa yetivalidu. U yärdä çšmülüp, haduğini çiqiridu vä bir sevät beliq tutup, säpirini davamlaşturidu. Ular yol boyi beliqni pişirip yäp, saq-salamät kšzligän mänziligä yetidu.
Һekmät: päqät šz ğeminila oyliğanlar heçqaçan muradiğa yetälmäydu. Һä, šzgilärniŋ mänpiyitini šz mänpiyitidin tšvän qoymiğan, sämimiylikni dost tutqan adämla muvappäqiyät qazinalaydu.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ