Bähit – kšŋül hatirҗämligidä

0
14 ret oqıldı

Düşänbä… Yeŋi häptiniŋ häm yeŋi iş küniniŋ başlinişi. Däm eliştin keyin qaytidin qayniğan tirikçilikniŋ qaynimiğa çüşidiğan kün. Şuŋlaşqimu hizmät babidiki adämlär üçün bu künniŋ štmigi täs. Toğrisini eytqanda, ikki kün boyi barliq mäsililärni çätkä qayrip qoyup, uyqiğa kätkän meyini qaytidin işqa qoşuş oŋayğa çüşmäydu. Şähsän meniŋ bu küni çüşkiçä qolum heç işqa barmaydu, oy-hiyallirim bir tağda, bir bağda, bäzän yär bilän kškniŋ arisida läyläp jüridu.
Bara-bara zimmämgä jüklängän tapşuruqlarniŋ çigiçigä çirmişip, näpäs elişimmu qiyinlişidu. Çüştin keyin «Һamini šzämniŋ oqitiğu… Uniŋdin bäribir qeçip qutulalmaymän!» degän oy meni asmandin yärgä elip çüşidu. Huddi, çüşidin çšçüp oyğanğan adämdäk, reҗiligän işlirimni bir-birläp yadimğa çüşiriş bilän bänt bolimän. Qaytidin qäğäzgä kšmülüp, komp'yuterğa jipsiz bağlinimän. Һä, keyinki yäkşänbigiçä meniŋ här künüm moşu qelipta štidu. Degän bilän, iş künliriniŋ içidä äŋ eğir kelidiğini yänila şu – düşänbä!
Ayniŋ ahiri. Adättikidäk kün tağniŋ käynigä mšküp, asmandin ay kšrüngän päyttä, yänä bir düşänbini käynimgä qaldurup, iştin qayttim. Yalğuz ämäs, qeşimda häm käsipdişim, häm sirdişim, muŋdişim bolğan dostum bar. Uniŋmu här küni meniŋkidin ançä päriqlinip kätmäydu. Sävävi, här ikkilimiz bir yärdä, bir mutähässislik boyiçä işläymiz. Uni az degändäk, turar җayimizmu bir. Yäni, ikkilimiz yaqa jutlardin bolğanliqtin, nahiyä märkizidä iҗarigä šy yallap turimiz. Bir sšz bilän eytqanda, sähär ornumizdin turup barar nişanimizmu, keçiläp iştin herip qaytar makanimizmu bir. Şu säväplikmu, bir-birimizgä dosttinmu yeqin, qerindaştäk bolup kättuq. Uni mändin, meni uniŋdin yahşi çüşinidiğan adäm yoq. Bääyni bir adämdäk, kšŋlümizdikini kšzlirimizdinla uquşidiğan däriҗigä yättuq. Gayida hayatimni şu dostumsiz täsävvur qilişniŋ šzi qorqunuçluq…
Bir kün jiraqta bolsa, huddi maŋa bir nemä yetişmäyvatqandäk, uni izdäp turimän. Umu şundaq. Däm eliş künliri bir hävärlişip, kšŋlidiki gäplirini eytivalmisa, uyqisi kälmäydu. Mana bu – män bilidiğan häqiqiy dostluq. Bizniŋ dostluq riştimizni mustähkämligän – vaqit vä işänçä. Män bu dostumğa riyasiz işinimän. Hulläs, här ikkimiz bir-birimizgä iç sirlirimizni tšküp, hoşalliğimiznimu, ğäm-qayğumiznimu täŋ bšlüşimiz.
…İştin qayttuq, amma düşänbidä atquridiğan reҗiligän işlirimizni tehi toluq tügätkinimiz yoq. Şuŋlaşqa qosiğimizni toydurup, qaytidin işqa kelişni oylap, yeqin yärdiki bir kafeğa qädäm taşliduq. «Yotqanğa qarap put sun» demäkçi, yançuğimizğa qarap, tamaqqa buyrutma bärduq. Bügün ikkilimiz üçün eğir kün boldi. Һätta paraŋlişidiğanğa huştimiz yoq. Qaytidin işqa berişimiz lazimliğini oylap, hiyalän «Nemä yazsam bolar? Sšzümni nemidin başlisam durustu?» degändäk, jurnalistik soallarğa içtin җavap izdimäktimiz.
Һä, bizniŋ üstälniŋ u çetidä birqançä yaş sätäŋ mol dästihan üstidä qizğin sšhbät qurmaqta. Üsti-beşini pädäzläp, çirayliq kiyinivalğan. Ularni biz yahşi tonuymiz… Bir-ikkisi balilirini ägäştürüp käptu. Vaŋ-çuŋ… Qisqisi, bu yärdimu meyimizni däm alduruşqa imkaniyitimiz bolmidi. Dästihanğa kältürülgän ğizadin tez tamaqlinip, ornumizdin turduq. Keyinki maaşqiçä däp saqlap jürgän ahirqi ahçimizni çiqirip, kafeniŋ pulini tšläp qayttuq. Kafedin çiqişimizğa ikki qimmät bahaliq çätäl maşinisi kšzümizgä çüşti. Ular heliqi sätäŋlärgä täälluq.
– Bu şularniŋ maşinisiğu?! Ömür degän şulardidä! Qaçanla qarisaŋ, kafemu-kafe oynapla jürgän, – dedi dostum šziniŋ yänä işqa maŋğanliğiğa içi kšyüp.
Һär ikkilimiz bu maşinilarni heliqi sätäŋlärniŋ šz ämgigi bilän işläp tapqan ahçisiğa setivalmiğanliğini yahşi bilimiz. Oçuğini eytsaq, bu henimlarniŋ ärliri juquri hizmättä işläydu. Ändi ularniŋ kün arilap toy-tamaşä qilişi çüşinişlik ähval.
– Nemisi yahşi… Meniŋçä, biz ulardin helä bähitlik. Sävävi, šzimizniŋ adil ämgigimiz bilän tapqan pulumizğa җan beqip, barimizğa qanaät qilip yaşavatimiz. Һär ayda iҗarigä alğan šyümizniŋ häqqini tšläp, piyadä jürsäkmu, yegän nenimiz halal, içkän süyimiz siŋişliq. Äŋ muhimi, on ikki müçimiz saq, – dedim dostumniŋ soaliğa җavavän.
– Toğra däysän. Bayliqniŋ kerigi yoq. Muhimi, Alla risqimizdin ayrimisun. Biraq qandaq oylaysän? Seniŋçä, ular ailisidä bähitlikmu? – däp soridi dostum. Män kšp oylanmay «Yaq!» däp җavap qayturdum.
– Nemişkä?.. – dedi dostum meniŋdin toluğiraq җavapni täläp qilğan älpazda.
– Һäy, ahmaq-äy! Şunimu bayqimamsän. Durus, ularniŋ haşamätlik šyliri, äŋ ahirqi modidiki kiyimliri, bizniŋ 5-6 ayliq maaşimizniŋ huniçä turidiğan qimmät yanfonliri, uhlisaq çüşimizgimu kirmäydiğan maşiniliri bardur. Biraq şuni kesip eytalaymänki, ularda ailä bähti yoq. Ailisidä bähitlik yaşavatqan ayal kafelardin ämäs, šz šyiniŋ dästihinidin däm tartidu, meniŋçä… Durus, u sätäŋlärgä ärliri haliğan närsisini elip bärgändu, amma «ayal bähtidin» mährum qiptu. Ayal bähti deginimiz – šyiniŋ içidiki hayat. Anam härqaçan «Bala-çaqam bilän bir dästihanğa җäm bolup, qattiq nan yäp, dağ su içsämmu kupayä. Muhimi, aman bolayli, qalğini tepilidu…» däydiğan. Mana bu meniŋ ailämdin alğan tärbiyäm. Demäk, šyidä qazan qaynatmay, yoldişidin bšlünüp, dost-qurbiliriğa qetilip, sirttin ğizalinişni ävzäl kšrgän ayalni härgiz bähitlik däp eytalmaymän. Mümkin, ularniŋ kšzqarişida šz hayati mukämmäl, šmri kšŋlidikidäktur. Lekin män arman qilğan bähit tamamän başqiçä. Bähit – insanniŋ turmuş däriҗisi bilän šlçänmäydu. Män bilidiğan bähit – kšŋül hatirҗämligi.
Özämniŋ kšp sšzläp kätkänligimni çüşinip, külüvättim. Һä, bayatin beri meni ünsiz tiŋşap kälgän dostumniŋmu käypiyati uştumtut kštirilip, meniŋ bilän täŋ küldi.
Yeŋila kafeda oltarğanda hayatimizğa ançä kšŋlümiz tolmay, şikayät qilişqanduq. Yaratqan egäm bir pästila kšzümizni eçip, hatalaşqanliğimizni uqturdi. Moşu künümizgä miŋ qatliq şükri!
Toğra. Dostum eytqandäk, bäzidä bändiçilikkä berilip, barimizğa qanaät qilişni untuymiz. Һayatniŋ ärzimäs qiyinçiliqliriğa nalip, qapiğimiz türülidu. Lekin barimizni bahalaşni bilsäk, šzimizniŋ näqädär bähitlik insan ekänligimizni çüşiniş täs ämäs ekän…

Sabiräm ÄNVÄROVA.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ