Hiyal

0
82 ret oqıldı

Tiniçliqta oyğa çšküp ketimən,
Oylirimğa yə qoyulmas çekiti.
Hiyalən həm mənzilgimu yetimən,
Çünki Mənzil — hiyallirim bekiti.

Yetivelip şu bekətkə hiyalən,
Hiyalimniŋ uliğidin çüşimən.
Aliqinim bolup meniŋ pialəm,
Zəm-zəm süyin buliğidin içimən.

Yalaŋ ayaq oşuqqiçə topiliq,
Koçilirin şu Mənzilniŋ kezimən,
Tapinimdin štkən birdin issiqliq,
Jürigimgə yətkinini sezimən.

Julup taşlap qaşadiki zənҗirni,
Һərəmbağniŋ işigini açimən.
Üzüp elip məy bağliğan ənҗirni,
Asta purap, kšzlirimgə yaqimən.

Mənzil tšri, səhnisimu bezəlgən,
Başliniptu kšptin kütkən toyimu.
Hoşalliqta mənmu çüştüm ussulğa,
İşənməstin çüşümmu, yə oŋummu.

Oyğinay.
Tola minməy uliğini hiyalniŋ,
Buzup kšrəy hiyallirim qamalin.
Qandaq qilsam şu mənzilgə yetişniŋ.
Undin kšrə izdəp kšrəy amalin…

Һasil ABDRİMOV.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ