Qäbir aldidiki äslimilär..

0
251 ret oqıldı

Yeqinda ağinəmniŋ təklivi bilän ikki yaşniŋ šyliniş toyiğa dahil bolup qaldim. Riyasətçi toyni başlap, ikki yaşni tšrgə təklip qildi. Däsläpki sšz qizniŋ bovisiğa berildi. Yeşi səksəngə taqap qalğan mštivär ikki yaşni illiq täbriklidi vä sšziniŋ ahirida mundaq dedi:
– Balilirim, män Huda qoşqan ayalim bilän 50 jil šy-otaqliq boluptimän. Moşu jillar mabaynida beşimizdin talay issiq-soğ štti. Biz ularniŋ hämmisigä bärdaşliq bärduq, bir-birimizgə yar-yšlək bolup, ijil-inaq hayat käçürduq. Buniŋdin bir yerim jil burun ayalim kälmäs säpärgä kətti… Seğinimən… Oylaymən… Çüşlirimdin çiqmaydu… Һä, hayat şundaq çapsan štüp ketidekən, heçnemini səzməyla qalimizkən. Şuniŋ üçün, balilirim, šmürniŋ hərbir dəqiqisiniŋ ləzzitini sürüŋlar, vaqtiŋlarni boşqa štküzməŋlar. Һayat qisqa, bu җan təndə pəqət mehman ekən. Şuŋlaşqa bir-biriŋlarniŋ qädrigä yetip, hšrmätläşni untumaŋlar. «Tayaq izi təndə qalidu, җigər sšzi җanda qalidu» degən ämäsmedi konilar. Yeqin häm yahşi kšrgən adəmliriŋlarğa jürək sšzüŋlarni eytişqa aldiraŋlar!..
Һəqiqətən oylanduridiğan sšzlər! Mštivärniŋ bu şirin sšzlirini aŋlavetip, yadimğa ğämgüzar momam käldi. Meniŋ bügün qol yätküzgän utuqlirimni momamniŋ kšrälmiginini oylap, qälbim bozlidi. Nä amal?!
Män bügün äynä şu toyda ältäk nävrä-çävriliriniŋ şat külkilirigä ğäriq bolup, qeriliq gäştini sürüvatqan moma-bovilarğa qarap zoqlandim häm ularniŋ šmriniŋ uzaq boluşini vä hatirҗäm hayat käçürüşini uluq Alladin tilidimdä, momam yadimğa çüşüp kätti…
Tovva, momilar üçün biz dayim kiçik bala bolup qalimizkän. Kündä ätigänligi momam bilän telefon arqiliq sšzläşkändä, «Moma, müҗäzim yoq, beşim ağriğandäk qilivatidu» desäm boldi, aridin birär saat štmäyla momam šyümgä yetip kelätti. Momamni kšrüp män, huddi kiçik balidäk, huş bolup ketättim. «Moma, yeŋi telefonda sšzläşkändä kelidiğanniŋ gepini qilmiğandiŋğu?» desäm, «O-oo-yy, sän «müҗäzim yoq» devidiŋ oltiralmidim, kšŋlüm moşu yaqqa tartipla turidu, berip seni šz kšzüm bilän kšrüp keläy däp käldim» däp beşimni siypap, peşanämdin sšyätti. Andin «Monu dorini içivalğinä, beşiŋniŋ ağriği därru tohtaydu», däp paypetäkla bolup ketätti. Momamniŋ bu qiliqliriğa qarap, qaqahlap bir külüvalattimdä, andin: «Moma, bu baş ağriğini päslitidiğan dora ämäs, bu seniŋ qan qisimiŋ kštirilgändä içidiğan doraŋğu!?», däp qoyattim.
Yeziğa barğan päytlirimdä momam ätigänlik naştida yoğan apqurğa soqqan nan, jümäl, җigdäklärni selip, meniŋ iliktäk ätkänçayni içişimni kütüp oltiratti. Män momamniŋ bärikätlik dästihiniğa bädäşhan qurup oltarğandin keyinla, momam beşimni siypap qoyup, štmüştin sir çekätti…
Şu bir mudhiş uruş jilliridin sšz qozğap, šmür kitaviniŋ sähipilirini varaqlatti. Män, huddi çšçäk aŋlavatqan gšdäktäk, momamniŋ gäplirini zäŋ qoyup tiŋşattimdä, andin momamniŋ quçiğiğa beşimni qoyup tatliq uyqiğa çšmättim…
Bäzän issiq aliqanliri bilän beşimni siypap oltarğan momamğa qarap, «Tovva, yeşimiz jigirmidin aşsimu, moma-bovilar üçün biz bäribir gšdäk bolup qalimizkändä» däp oylattim. Momamniŋ «Käl, yenimda oltar, uyqiŋ kälsä, quçiğimda uhliğin», degän gäplirini aŋlap, beçarä momamniŋ biriniŋ käynidin biri alämdin štkän ikki oğlini kinäp-seğinidiğanliğini häm meniŋ ğemimda paypetäk bolup, kšyük otini basidiğanliğini sezättim…
Eh, meniŋ batur, ğämgüzar momam! Sän tartqan därt-alämlärni härqandaq baturmu yeŋälmäs!.. Män seniŋ meni taşlap mundaq mäŋgü uyqiğa ketidiğiniŋni äsla oylimaptimän. Yahşi sšzliriŋ, märt-märdaniliğiŋ, sehiliğiŋ, pärzäntliriŋgä bärgän çäksiz mehir-muhäbbitiŋ, umumän, aliy insaniy päzilätliriŋ bizgä yaldama bolup qaldi.

Sulayman AYDAROV.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ