• Яднамә
  • 06 Тамыз, 2015

Кирип қапту қизим чүшүмгә...

Ишик наһайити қаттиқ чекилди. Көңлүм, әнсирәшниң орниға, худди көктики қол йәтмәс юлтузумни тутувалғандәк, бөләкчила яйрап кәтти. — Дада, бу мән, Адаләт, ишикни ач! Тонуш аваз, дайим «дада» дәп алдимға жүгрәп чиқидиған қизимниң авази.Роза, хушхәвәр, Адаләт кәлди. Рәпиқәм мениңдин бетәр хошал болуп кәтти вә бираз  сүкүнаттим  кейин маңа тәлмүрүп қарап, мундақ деди: — Мән қизимниң мундақ авазини күндә дегидәк аңлаймән. Ишикни өзәң ечип көргинә... Оринимдин оқтәк етилип туруп, ишикни ачтим. Қизим, қолида мән техи көрмигән әҗайип чирайлиқ гүлдәстә, өзигә бәк яришидиған мунайим күлкиси билән бойунумға есилдидә, бирдәмдила көзүмдин ғайип болди. — Адаләт, қизим, қени сән... Чөчүп охинип кәттим, чүшүм екән. Түнүгүнла Роза иккимиз йәнә Адаләтни ядимизға елип, көз-яш қиливедуқ. Бүгүнзә чүшүмгә кирип қапту. Худаниң қудрити, қизим бекар чүшүмгә кирмиди, бүгүн униң туғулған күни, 40-баһарини қарши алатти. Әпсус, уни дағдуғилиқ атап өтүш бизгә несип болмиди. Арзулуқ қизимиз Адаләт 2007-жили йол-транспорт һалакитигә учрап, вапат болди. Жиғлидуқ, қахшидуқ, бирақ тәғдирниң бу язмишиға тәң бериштин башқа һеч илаҗимиз болмиди. Маңа, Адаләттин айрилғинимизға сәккиз жил болупту. Бирақ, шуниңға ишәнчим камилки, аридин қанчә жил өтмисун, әгәр көкрәктә жүрәк соқуп турса, қизимниң ярқин қияпити көз алдимдин кәтмәйду, әқиланә гәп сөзлири қулиғимда яңрайду. Һә,  Адаләт бөләкчила ишләмчан еди. Талаға чиқса — оғулниң, өйгә кирсән қизниң оқитини қилатти, «һерип қалдим» дегән сөзни билмәтти. Көйүмчанлиғиму һәммимизниң қайил қилатти. Жирақ-йеқиндин қериндашлар келип қалса, жүригини  дәстихан қилип йейишқа тәйяр еди. Қизимиз әйнә шундақ қәлби дәрия, һәммигә тәкши көйүнидиған әҗайип меһриван еди. Әнди дост-яранлири арисида дилкәш-кәмтарлиғи билән алаһидә пәриқлинип туратти. Ейтивәрсәм, қизимниң қәдди-қамитигә бәк ярашқан сөлитигә сөләт қошуп туридиған алий инсаний хисләтлири нурғун еди. Адаләт бәкму әтигән кәтти, бари-йоқи 32 жил һаят кәчүрди. Бирақ «көп яшиғандин әмәс, көпни көргәндин сора» дегәндәк, Адаләт йеңилиққа бәк хумар еди, көп оқатти, издинәтти. Алий оқуш орнини үлгилик тамамлап, қолиға диплом алсиму, йәнә оқуш армини бар еди. Әпсус, униң бу арманлири шу петичә қалди. Қарам  тәғдирниң язмиши билән Адаләтниң туғулған күнини — 40 яшлиғи атап өтүшниң орниға, һеликәм қурумайватқан көз йешимни сия қилип, мошу яднамини яздим. Ойлаймән, Адаләт көрмигән яхшилиқлар бизгә ялдама сүпитидә қалдуруп кәткән ялғуз қизи — нәвримиз Саадәткә  несип болғай. Ейтмақчи, Саадәт 9-синипта оқуватиду. Әлачи, анисиға охшаш мәктәп һаятидики җәмийәтлик ишларниң активисти. Униңға қарап, бәзидә Адаләтниң кәлмәскә кәткәнлигигә ишәнмәй қалимән. Чүнки анисидин айнимайдиған Саадәт қизим бар!

Ерлан ИЛИЯСОВ.

Чоң Ачиноқа йезиси, Уйғур наһийәси.

132 рет

көрсетілді

0

пікір
Алдыңғы мақала Көйүк оти өчәр әмәс
Келесі мақала Анамни әслигәндә

Біздің Telegram каналына жазылыңыз

алдымен сізді қызықтыратын барлық жаңалықтарды біліңіз

ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *

Уйғур авази

25 Қараша, 2020

Жүктеу (PDF)

Редактор блогы

Ершат Моллахун оғли ӘСМӘТОВ

Редактор блогы