• Кәсипдаш һәққидә сөз
  • 04 Мамыр, 2018

Бизниң Қасеке

Қасим Мәхсүтов. Бу исим хәт тонуғандин бери маңа тонуш болди. У чағларда “Уйғур авази” (“Коммунизм туғи”) гезити һәптисигә бәш рәт чиқатти. Саватимни ачқандин бери «Балиларға базарлиқ», кейинирәк «Шәнбилик бәтләрни» оқуп жүрдүм. Дадам рәмити әрәп йезиғидики «Йеңи һаят» гезитини көз жумуп ачқичә оқуп пүтирәттидә, андин иштин һерип янғиниға қаримай, иним иккимизгә «Коммунизм туғини» оқуп беришимизни тәләп қилатти. Шундақ қилип, бизму сөйүмлүк гезитимизниң турақлиқ херидарлириға айлинип қалған едуқ. Гезитни, адәт бойичә, Уйғур наһийәсидин берилгән хәвәрләрдин башлаттуқ. У мақалиларниң астида, асасән, “Қасим Мәхсүтов, өз мухбиримиз”, дегән сөзләр йезилатти. Мошу адәм бизниң жутлуқ. Мән кичигимдә Вәтәнгә өтүп кәткәчкә, яхши тонумайдекәнмән. Һәр һалда һәқиқәтни язғиниға қариғанда, яман адәм әмәс көрүниду. Учритип қалсам, җәзмән өйгә чақирип, һәммимиз тонушайли, — дәп қоятти дадам. Бизниң дәвримиздә “Кеңәш”, “партия” дегән уқумлар интайин илаһий еди. Шулар һәққидә өз пикрини очуқ язидиған мухбир болса, улардин чоңирақ, қудрәтлигирәк адәмдәк көрүнәтти. Жиллар өтүп, мән у киши билән өзәм тонуштум. Кәсипдаш, аға-ини, устаз-шагирт сүпитидә, униң билән һаяттин өткичә сирдаш-муңдаш болуп өттуқ. У пенсиягә чиққандин кейин орниға мухбир болуп мән бардим. Дәсләпки кәспий уйғур журналистларниң бири болған Қасим ака уйғур мәтбуатиниң җапа-мәшәқитини тартқан тәҗрибилик хадим сүпитидә әлниң хатирисидә қалди. «Йеңи һаят» журналиниң әдәбий хадими, наһийәлик «Или вадиси» гезитиниң баш муһәррири хизмәтлирини атқурған Қасим ака мәзкүр гезит редакцияси бирдә Челәк, бирдә Наринқолға көчирилгән дәвирләрдиму сөйгән кәспидин ваз кәчмиди. Болмиса, униң чоңқур билими, тәшкилатчилиқ қабилийити вә инсаний хисләтлири шу дәвирләрдә нә «майлиқ» лавазимларда хизмәт қилишқиму яр берәтти. Шуңлашқа мән һелиму “Қасим Мәхсүтовниң қайси хислити есимда қалди?”, дегән соалға һеч ойланмайла, «қанаәтчилик» дәп җавап бәргән болар едим. Һә, у пүткүл һаятини мәтбуатқа беғишлиди. Бу бейимисаңму, ачтин өлтүрмәйдиған кәсипкә садиқ пети һаяттин өтти. Униң Чонҗидики бөлмилири тар кона өйидә меһман болмиған адәм аз болса керәк. Амма бу қутлуқ өйниң саһипханлири ақ көңүл, дилкәш, сехи болғачқа, адәм үзүлмәтти. Һәр жили 9-майда бу өй бөләкчә җанлинип кетәтти. У Қасим акиниң өзи тәрбийиләнгән интернат рәһбәрлири бәлгүләп бәргән туғулған күни еди. Һәқиқий туғулған күнини өзиму билмәтти. Ата-анисидин кичик житим қалған балиға болған әң чоң ғәмхорлуқ шу болса керәк. Биз һәр жили 9-майда парадтин чиқип, уттур Қасим акиларниң өйигә бериш адитимизни задила ташлимидуқ. Чүнки у күни йенида әң йеқин адәмлири, мениң мәктәптики устазлирим — Һемитахун Тохтасунов, Исақ Имиров, Давут Савутовлар биллә болатти. Улар билән муңдишишниң өзи бир бәхит, дидар ғенимәт дәмләр болидиған. Һәр һәптә дегидәк, бирдә униң, бирдә бизниң, бәзидә хали җайларда көрүшүп туридиған жутдаш акам иккимизниң гәп-сөзи түгимәйдиған. Иккимиз бирлишип, ана жутумиз һәққидә китап чиқиришниму көңүлгә пүкүп қойған едуқ. Иш-паалийитимизгә бола, униң асасий қисми тәйярму болуп қалған. Әпсус, бәндичилик, әнә-мана билән вақитму ғуюлдап өтүвәрди. Яшанғиниға қаримай, тимән жүргән Қасим акиниң тәсадипи һаяттин өтүп кетиши ойлисам чүшүмгиму кирип чиқматти. Қасим ака өзиниң еғир балилиқ дәври һәққидә сөзләшни анчә яқтурматти. Болупму тәғдири охшаш болған аяли Саһинур һәдиниң йенида бу мавзуни қозғашни халиматти. Һәр иккисиниң дил ярисини татлашқа анчә хушти йоқ еди. Шундиму, у өзиниң тәғдирдаш дост-қурбилири һәққидә сир чәккәндә яки язғинида, өз һаяти тоғрилиқму һекайә қиливатқинини сезиш тәс әмәс еди. Пешқәдәм журналист пенсиягә чиққандин кейин узун жиллар йеңидин қурулған наһийәлик мәдәнийәт мәркизини башқурди. Униң ишлирини тоғра йолға қоюп, бу йәрдиму башламчи болди. Жугач, силиқ, дайим немиләр һәққидиду ойға чөкүп жүридиған, бирдә адаләтсизликни көрсә, җәһли чиқип, һечкимни айимай үзигә басидиған, шу бир өлүмгә қиймас инсанни пат-патла әсләймән. Униң билән жутдаш, кәсипдаш болғанлиғимға пәхирлинимән. Мону қалаймиқини тола гүр-гүр һаят әйнә шундақ аддий адәмләр түпәйли сәл гөзәлдәк сезилиду маңа... Әхмәтҗан ИСРАПИЛОВ.

56 рет

көрсетілді

0

пікір
Алдыңғы мақала Муәллим, шаир, есил инсан
Келесі мақала Дәсләпкиләрниң бири

Біздің Telegram каналына жазылыңыз

алдымен сізді қызықтыратын барлық жаңалықтарды біліңіз

ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *

Уйғур авази

23 Қыркүйек, 2020

Жүктеу (PDF)

Редактор блогы

Ершат Моллахун оғли ӘСМӘТОВ

Редактор блогы