• «Уйғур авазиниң» сәйилгаһи
  • 13 Қыркүйек, 2018

Ата меһри

Бир қиз атисиниң арзусиға хилап һалда той қилип,көп өтмәй йолдиши билән ажришип кетипту. Шуниңдин кейин у атиси билән тәтүр қаришип жүрүпту. Дадиси өйидә болмиған пәйтләрдә аниси қизини өйигә чақирип, меһман қилип әвәтиветидикән. Шундақ қилип меһриван аниниң арқисида қиз чоң өйгә оғрилиқчә келип-кетип жүрүпту. Бир күни қиз дәрвазидин ичкиригә қәдәм ташлапла, дадиси билән чапму-чап учришип қалиду. Бу күтүлмигән әһвалдин һәр иккиси һодуқуп, немә қиларини билмәй, гаңгирапла қапту. Мәлум вақит өткәндин кейин ата жим-житлиқни бузуп: “ Қизим, буниңдин кейин өйгә йошурун келишни қоюң. Мән сиз келидиған вақитта әттәй бир яқларға кетип қалаттим. Сизни бемалал олтирип тамақ йәп, аниңиз билән муңдишивалсун дәп ямғурлуқ, боран-чапқунлуқ күнләрдиму сиртта жүрүшкә мәжбур болдум” дәп һәқ гәпни ейтипту.

Һекмәт: ата – сиз үчүн үн-тәшвишсиз көйүнидиған, қәлбидики меһир-муһәббитини билиндүрмәйдиған әжайип есил инсандур. Қандақла хаталиқ өткүзмәң, у сизни һаман шәртсиз әпу қилиду.

51 рет

көрсетілді

0

пікір
Алдыңғы мақала Күндә әтигән турған адәмниң...
Келесі мақала Аилә мәдәнийити

Біздің Telegram каналына жазылыңыз

алдымен сізді қызықтыратын барлық жаңалықтарды біліңіз

ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *

Уйғур авази

14 Қазан, 2020

Жүктеу (PDF)

Редактор блогы

Ершат Моллахун оғли ӘСМӘТОВ

Редактор блогы