• Шеирлар
  • 30 Шілде, 2020

Көйгин дозақ отида

Һәй, содигәр, ойлансаңчу, уятқу, Дориниму әнди тиқип сатамсән. Канийиңни шунчә йоған сән ечип, Баһасиға шунчә ахча қатамсән. Йетәттиғу қийналғини хәлиқниң, Қиммәт елип йемәк-ичмәк, озуғин. Бәзиләрниң панасидур гәмә өй, Шунчә жиллар қақалмастин қозиғин. Көрүп туруп, билип туруп һәммини, Ичиң көймәс ағрип ятқан бемарға. Кечә-күндүз дора издәп сандалди, Сән йәткүздиң хәлқимизни шу һалға. Пайдилинип сән вақитни ғенимәт, Топла мәйли, сән байлиқни топлиғин. Билип қойғин, сән қайтқанда бақиға, Өйүң болур догиланған топидин. Сориғи бар ахирәтниң шу күни, Көрүги бар техи қилдәк өтмәк тәс. Дозақ оти күтүп турар сәндәкни, Билип қалғин, әшу отта көймәк тәс. Һасил АБДРИМОВ.

19 рет

көрсетілді

0

пікір
Алдыңғы мақала Һаяттур — деңиз, өзәң — бир кемә
Келесі мақала Салам - у тиләнгән бәхит-саадәт

Біздің Telegram каналына жазылыңыз

алдымен сізді қызықтыратын барлық жаңалықтарды біліңіз

ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *

Уйғур авази

16 Қыркүйек, 2020

Жүктеу (PDF)

Редактор блогы

Ершат Моллахун оғли ӘСМӘТОВ

Редактор блогы