Appaq qarda anamniŋ äksi

0
282 ret oqıldı

9-may — Ğalibiyät küni oğlum Arzum duniyağa kälgändä, apamniŋ hoşalliğida çäk yoq edi. Meni dohturhaniğa elip maŋğanda, vayim qilip qan qisimi kštirilip kätti.

Ätigänlik saat 6.30da tez yardäm maşinisi bilän hädäm ikkimiz ağriqhaniğa maŋduq. Apam beşimdin bir parçä nanni šrüvelip, qoynumğa bir parçisini selip, ändişä qilip, ändila ikki yaşqa qädäm taşliğan qizim Dilnaz bilän šydä qaldi.

Varisim aman-esän duniyağa käldi, šygimu çiqivalduq. Apam balini qoliğa elip, bšşükkä selivatqanda: «Seniŋ maŋğiniŋni kšrärmänmu? Şu vaqqiçä җenim tenimda bolarmu?» degän sšzlirigä diqqät näzärimizni ağdurmiğan ekänmän.

Şundaq qilip, yazniŋ issiq künliri štüp, küzniŋ ahirqi eyida yär šygä kšçüp barduq. Birdäm, yerimdäm tala-tüzgä çiqsa yahşi bolup qalar degän ümüt. Amma anam šygä aranla meŋip kirdidä, qaytip talağa çiqmidi… Kündin-küngä naçarlişip, ornidin turalmay qaldi. Kiçik bala bilän qiynilip qalisän däp, hädäm ikki balisi bilän bizniŋ šydä apamniŋ yenida boldi. Qänt diabeti asta-asta başqa organlarni aҗizlatmaqta edi…

– Silärni qiynap qoydum… – Apamniŋ oltirişqan muŋluq kšzliridiki yaşlar qoruq çüşkän üzlirini juyup çüşmäktä…

– Undaq demä yahşi bolup ketisän tehi, yazniŋ aptivida hoylida oltirisän, u çağda Arzummu meŋip qalidu.

Yaş äkkän kšzliri bilän maŋa uzaq tikilip qarap: «Qizim män hämmiŋlardin razi, silär meniŋdin razi boluŋlar» dedidä, andin muŋluq kšzlirini meniŋdin yoşurğandäk boldi…

Anamniŋ aq-sağuç çaçliri hayatniŋ qançilik gšzäl häm qiyin yolini, üzidiki tal-tal qoruqliri štmüşniŋ eğir hatirisini yoşurğandäk qilatti.

Zimistan qişniŋ soğ künliriniŋ biridä jüräklärni mäŋgülük muz qaplitip, animiz Һäҗärbüvi Ahmolla qizini şum äҗäl arimizdin mäŋgügä elip kätti. Saat tili çikildap meŋivatqansiri künlär aylarni, aylar jillarni qoğlişip štmäktä. Һärbir däqiqä arimizdin kätkän qädirdanimizniŋ yoqluğini, orniniŋ boş qalğinini alahidä bilindürmäktä. İkki jil boldi, yär ziminni appaq qar qapliğanda anamniŋ äksi kšrüngändäk bilinidu…

Animiz hayat çağda qayğu-häsrätlär, goya bizni aylinip štüp ketip barğandäk, tünlärmu aydiŋdäk bilinätti. Ändizä, šyümizni yorutup turidiğan quyaş nurlirimu aҗizlişip kätkändäk, qandaqtu-bir qaraŋğuçiliq, pärişanliq ilkidä qalduq. Animizniŋ päqät illiq hatiriliri bilän därt qaçilanğan kšŋlimizni yenikläştürüşkä tirişip kelivatimiz.

«Bu hayatniŋ qisqiliğini qaraŋlar, bšşük bilän tavutqiçä aranla» degändäk, adäm šmri qamça sepidäk qisqa bolup, aqqan sudäk çapsan štüp ketidekän.

Nä çarä, hayat qanuni şundaq ekän, uniŋğa tän beriştin başqa amalimiz yoq. Äziz animizğa «yatqan yeriŋ yumşaq, rohiŋ җännättä bolğay», deyiştin başqa näçarä?..

Rumiläm ҖÄRİPOVA.

Almuta şähiri.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ