Ümütvar väzir

0
153 ret oqıldı

Burun štkän zamanda o olaşqa intayin amraq bir padişa štkän ekän. Bir qetim u oğa çiqqanda ehtiyatsizliqtin bir barmiğini sunduruvelip, nahayiti bearam boptu.
Vaqiäniŋ guvaçisi bolğan väzir nahayiti tämkinlik vä ümütvarliq bilän mundaq däptu:
– Aliyliri, bu bälkim yahşiliqniŋ başariti bolsa keräk.
Bu gäpni aŋliğan padişa ğäzäpkä kelip, odin kälgän zaman väzirni zindanğa solaptu.
Aridin bir jil štüp, padişa yänä oğa çiqiptu. Şu ätrapta yaşaydiğan yavayi adämlär uni tirik tutuvelip, näzir-çiraq supisiniŋ üstigä mäkkäm bağlap, ilahiğa atap näzir qilmaqçi boptu. Däl moşu çağda ularniŋ biri padişaniŋ bir barmiğiniŋ yoqluğini bayqap qaptu. Buni kšrgän qäbilä häy°iti uni “mukämmäl bolmiğan näzirlik” däp qoyuvetip, yenidiki hämmä җähättin täl-tšküz väzirini šltürüp, näzir qiliş qarariğa käptu.
Padişa ordisiğa qaytip kälgändin keyin, štkän jili ümütvar väzirniŋ o olaş päytidä qolini kesivalğanda eytqan gepini oylap, uni zindandin boşitip, käçürüm soraptu.
— Sizgimu rähmät, – däptu väzir šz novitidä padişağa minnätdarliğini bildürüp. – Ägär siz zindanğa taşlimiğan bolsiŋiz, män bügün yavayi adämlärniŋ qurviniğa aylanğan bolar edim.

Bälüşüş

Javap qalduruŋ